U Mostaru, na pravoslavnom groblju Bjelušine, će 1. februara biti održan pomen povodom 102. godišnjice smrti jednog od najpoznatijih srpskih pesnika, Alekse Šantića. Ovaj događaj predstavlja važan trenutak za sve poštovaoce njegove poezije i kulturnog nasleđa koje je ostavio. Šantić je rođen 27. aprila 1868. godine u Mostaru, a preminuo 1. februara 1924. godine. Njegovo delo i dalje inspiriše mnoge, a njegov doprinos srpskoj književnosti je neprocenjiv.

Alekse Šantić je bio poznat po svojoj emotivnoj i lirskoj poeziji, koja se često bavila temama ljubavi, domovine i ljudske sudbine. Njegovi stihovi su ispunjeni dubokim osećanjima i slikovitim prikazima prirode, što ga čini jednim od najomiljenijih pesnika u srpskom jeziku. Njegovo najpoznatije delo, pesma „Emina“, postalo je simbol ne samo njegove umetnosti, već i kulturnog identiteta ovog podneblja.

Šantić je bio aktivan u društvenom i političkom životu svog vremena, a njegovo stvaralaštvo je obeleženo i borbom za prava srpskog naroda u Bosni i Hercegovini. Njegova pesnička stvaralaštvo nije samo umetničko, već i političko, jer je kroz svoje stihove izražavao osećanja i težnje svog naroda. U tom smislu, on je bio most između prošlosti i budućnosti, između umetnosti i stvarnosti.

Pomen koji će biti održan na njegovom grobu 1. februara predstavlja priliku da se setimo njegovog doprinosa kulturi i umetnosti, kao i da odamo počast njegovom životu i delu. Ovaj događaj okuplja ljubitelje poezije, umetnosti i kulture, koji dolaze da se poklone jednoj od najvažnijih figura srpske književnosti.

Šantić je bio i aktivan član književnih društava, a njegovo prijateljstvo sa drugim poznatim autorima tog doba, kao što su Jovan Dučić i Branislav Nušić, dodatno je obogatilo njegov umetnički izraz. Njihovi susreti i razmene ideja doprineli su razvoju književnosti u ovom regionu i ostavili trajan uticaj na njegove savremenike.

Iz godine u godinu, pomen povodom Šantićeve smrti postaje sve značajniji, ne samo za Mostar, već i za celu srpsku zajednicu. Ovaj događaj je prilika da se podsetimo na značaj očuvanja kulturnog nasleđa i tradicije, kao i na važnost književnosti u oblikovanju identiteta naroda. Mnogi od prisutnih na pomenima donose cveće, koje simbolizuje poštovanje i sećanje, a često se čitaju i njegovi stihovi, koji na najlepši način oslikavaju njegov duh.

Pored poezije, Šantić je bio i talentovan slikar, što dodatno pokazuje njegov umetnički potencijal. Njegova dela su često ispunjena motivima iz prirode, a njegova ljubav prema svom kraju može se osetiti u svakom stihu. Njegova sposobnost da prenese emocije kroz reči i slike čini ga jednim od najistaknutijih umetnika svog vremena.

U savremenom kontekstu, Šantićevo delo i dalje ima značajnu ulogu. Njegova poezija se često proučava u školama, a njegovi stihovi se recituju na različitim kulturnim manifestacijama. Njegova umetnost inspiriše nove generacije pesnika, koji traže načine da izraze svoja osećanja i misli, koristeći se njegovim stilom i temama.

U tom smislu, pomen koji će biti održan 1. februara nije samo sećanje na pesnika, već i proslava umetnosti koja prevazilazi vreme i prostor. Alekse Šantić ostaje simbol ljubavi, lepote i ljudske sudbine, a njegovo delo će zauvek biti deo srpske književne baštine. Njegov grob na Bjelušinama postao je mesto okupljanja i sećanja, a svake godine se tu okupljaju oni koji žele da odaju počast ovom velikom pesniku.