Šef poslaničke grupe Srpske napredne stranke (SNS) Milenko Jovanov istakao je danas u izjavi povodom trideset prve godišnjice akcije „Oluja“ da je to za mnoge možda zatvoreno poglavlje, ali za srpski narod nikada neće biti. Jovanov je na svom nalogu na društvenoj mreži Iks naglasio važnost sećanja na događaje koji su se odigrali tokom ovog pogroma, ističući da je više od 250.000 ljudi proterano sa svojih vekovnih ognjišta, a hiljade civila ubijeno.

„Oluja“ je, prema njegovim rečima, zločin koji traje, jer se nepravda nastavlja kroz ćutanje međunarodne zajednice i slavljenje etničkog čišćenja kao državnog praznika. Jovanov je ukazao na to da se zločinci koji su učestvovali u proterivanju Srba iz Republike Srpske Krajine često predstavljaju kao autoriteti, što je, kako je rekao, zabrinjavajuće. On je naglasio da Srbija ne sme da zaboravi žrtve ovog zločina i da je dužnost svakog pojedinca da pamti sve stradale.

Nažalost, akcija „Oluja“ koja je započela 4. avgusta 1995. godine, označila je jedan od najtragičnijih trenutaka u savremenoj srpskoj istoriji. Tokom ove akcije, zvanično nazvane vojno-policijska akcija, poginulo je ili nestalo više od 1.900 osoba, a proterano je najmanje 220.000 Srba. Napad je počeo u zoru, a vojska Hrvatske izvršila je masivan napad na područja poput severne Dalmacije, Like, Korduna i Banije, koja su bila pod zaštitom UN.

Prema podacima organizacije Veritas, od ukupnog broja poginulih, 66% su bili civili, a među njima značajan deo su činili stariji ljudi i žene. Nažalost, teška sudbina zadesila je i decu, među kojima je ubijeno desetoro mlađe od 14 godina. Jovanov je pozvao na očuvanje istine i pravde, naglašavajući da narod koji zaboravi svoje stradalnike rizikuje da mu se istorija ponovi.

U vreme kada je „Oluja“ započela, predstavnici Republike Srpske Krajine su u Ženevi i Beogradu prihvatili predlog međunarodne zajednice za mirno rešenje, ali je napad Hrvatske bio iznenadan i brutalno sproveden. Sektori „Jug“ i „Sever“ bili su obezbeđeni od strane UN, kroz misiju UNPROFOR, koja je formirana još u februaru 1992. godine. Međutim, uprkos tome, Hrvatska je izvela napad na područja koja su bila pod zaštitom međunarodne zajednice.

Jovanov je podsetio da je neophodno čuvati sećanje na nevino stradale, naglašavajući da je to ključna obaveza svakog pojedinca i celog naroda. „Večno sećanje na nevino stradale. Slava im“, zaključio je Jovanov, ukazujući na značaj tog sećanja u očuvanju kolektivnog identiteta i borbi za pravdu.

Ovaj događaj iz 1995. godine predstavlja jedno od najmračnijih poglavlja u ratovima na prostoru bivše Jugoslavije, i iako je prošlo više od tri decenije, sećanje na stradanje i progon Srba u Hrvatskoj ostaje duboko urezano u svesti srpskog naroda. U ovom kontekstu, pozivi na sećanje i pravdu kao što je Jovanovov, od suštinskog su značaja za očuvanje istine o ovim stradanjima i za buduće generacije.