U Mostaru je danas održan pomen povodom 102. godišnjice smrti poznatog pesnika Alekse Šantića. Ovaj događaj je okupio brojne poštovaoce njegovog dela, koji su došli da odaju počast jednom od najvažnijih književnika srpske i bošnjačke kulture.

Pomen je održan na pravoslavnom groblju Bjelušine, gde je Šantić sahranjen. Organizatori ovog skupa bili su Srpska pravoslavna crkvena opština mostarska, mostarski Gradski odbor Srpskog prosvetnog i kulturnog društva „Prosvjeta“, kao i Srpsko pevačko i kulturno-umetničko društvo „Gusle“. Ovi kulturni i prosvetni subjekti su se okupili da bi obeležili značaj Šantićevog doprinosa književnosti i kulturi ovog regiona.

Alekse Šantić rođen je 27. aprila 1868. godine u Mostaru. Njegovo delo ostavilo je dubok trag u srpskoj i bošnjačkoj književnosti, a njegove pesme i dalje inspirišu generacije čitalaca. Šantić se najviše isticao kao liričar, a njegovi stihovi često su prožeti emotivnim nabojem i osećajem za lepotu prirode.

Na pomen je, pored članova porodice, prisustvovalo i mnogo građana, koji su došli da odaju počast ovom velikom pesniku. U okviru ceremonije, položeno je cveće na njegov grob, a okupljeni su imali priliku da se prisete njegovih najpoznatijih dela i pesama. Ove pesme govore o ljubavi, prirodi i životu, a mnoge od njih su postale deo kolektivnog pamćenja naroda.

U svom obraćanju, predstavnici organizacija koje su učestvovale u obeležavanju godišnjice istakli su značaj Šantićevog dela za kulturni identitet naroda. Takođe, naglasili su važnost očuvanja njegovog nasleđa i promovisanja književnosti među mladima. Pomen je bio prilika da se istakne i značaj očuvanja kulturne baštine ovog kraja, koja je bogata tradicijom i istorijom.

Šantićeva poezija je poznata po svom emotivnom izrazu i dubokom razumevanju ljudskih osećanja. Njegove najpoznatije pesme, poput „Emina“, „Molitva za djetinjstvo“ i „Veče na Moru“, i dalje se čitaju i analiziraju u školama i na univerzitetima. Njegov književni opus obuhvata teme koje su univerzalne i koje se tiču svih ljudi, bez obzira na njihov kulturni ili etnički identitet.

U poslednje vreme, u Mostaru se sve više prepoznaje značaj Šantića, a mnoge kulturne manifestacije i događaji posvećeni su njegovom delu. Ova godišnjica smrti dodatno je doprinela popularizaciji njegovog nasleđa, a svi prisutni su se složili da je važno nastaviti sa organizovanjem sličnih događaja u budućnosti.

Obeležavanje godišnjice smrti Alekse Šantića nije samo čin sećanja na jednog od najvećih pesnika, već i podsećanje na važnost kulture i umetnosti u svakodnevnom životu. Svi prisutni su se složili da je potrebno raditi na očuvanju i promociji kulturne baštine, kako bi se buduće generacije mogle upoznati sa bogatstvom koje nosi srpska i bošnjačka književnost.

Na kraju, pomen Alekse Šantića u Mostaru bio je emotivan i dostojanstven trenutak, koji je ponovo podsetio sve prisutne na značaj ovog velikog pesnika i njegovo mesto u srpskoj i bošnjačkoj kulturi. Ova godišnjica je još jedan podsticaj za sve nas da čuvamo i promovišemo kulturno nasleđe koje nas povezuje i obogaćuje.